Afgelopen zomer kwam de ‘verloren zoon’ Ruud Gullit weer thuis in de Kuip. Hij begon aan zijn karwei als trainer van de ploeg uit Rotterdam-Zuid en verklaarde direct dat na een paar magere jaren, Feyenoord weer mee moest spelen om de titel. Deze bravoure zorgde voor een ego-boost bij zowel fans als spelers en in het begin van de competitie liep iedereen met de borst vooruit en een Colgate- of Prodent-glimlach op het gelaat.
De start was uitstekend en het koningskoppel Kuyt-Kalou was nauwelijks te stoppen. De borst ging nog verder vooruit en de smile werd alleen nog maar groter en groter, dit Feyenoord zou wel even kampioen worden! Maar stukje bij beetje werd het spel van Feyenoord minder en daarop volgend werden ook de resultaten minder.
Toen het tegen FC Groningen echt misging, lag het uiteraard niet aan Gullit, maar aan de spelersgroep. De coach had alles al aan zien komen in de week naar de wedstrijd toe. Uiteraard had Gullit het aan zien komen, maar blijkbaar wilde men niet luisteren. Ook de schoenen van de spelers waren oorzaak van het mindere presteren, want op die blauwe of zilveren kicksen speel je al gauw minder dan op een standaard zwarte schoen…
Daarna nam ook de openlijke kritiek van Gullit op zijn spelers toe. Doelman Babos was niet helemaal de solide sluitpost en zijn defensie vond Gullit ook niet helemaal het toonbeeld van standvastigheid en betrouwbaarheid. Maar het was wel diezelfde coach die de spelers die keer op keer faalden weer opstelde in de basiself. De kritiek ging ‘uiteraard’ via de media, wat hem niet in dank werd afgenomen door de spelersgroep. Het is namelijk niet erg bevordelijk voor het zelfvertrouwen van een speler als je op ‘national television’ met de grond gelijk gemaakt wordt door je coach.
Strompelend haalde de Feyenoord-selectie de winterstop op een vierde plaats. Een paar posities lager dan het Feyenoord-legioen na de flitsende start in gedachten had. Gullit gaf aan om de winterstop te gebruiken om defensieve versterkingen naar de Kuip te halen. Zijn ‘uitgebreide’ netwerk zou wel een paar versterkingen opleveren, maar nu de feestdagen alweer lang en breed achter de rug zijn, heeft de ‘bedeltocht’ langs de Europese velden nog steeds geen versterking voor de Rotterdamse selectie opgeleverd.
Je kan je na een half jaar natuurlijk afvragen of Gullit de top-coach is waar Feyenoord naar smacht. Aan de andere kant zit de Rotterdamse club ook weer niet echt in de positie om Europese trainers naar de Holland Casino Eredivisie te lokken. Gegeven de omstandigheden is Gullit waarschijnlijk het best haalbare. Daarnaast is men nog steeds actief in de UEFA Cup en kan men nog steeds, door het ‘kromme’ beker-systeem van de KNVB, de AmstelCup winnen. Prijzen zijn er dus nog wel steeds te behalen, maar de landstitel is dit jaar nog veel te hoog gegrepen.
Ik vind het nog te vroeg om Gullit als coach van Feyenoord helemaal af te schrijven. Dat hij in het eerste half jaar fouten heeft gemaakt is inmiddels wel duidelijk, maar als coach ben je natuurlijk ook afhankelijk van je spelersmateriaal. Ik ben benieuwd wat Gullit het komende halfjaar presteert, om aan te tonen dat hij toch de top-trainer is, die velen (in Rotterdam-Zuid) in hem zien….
>> Wed op wedstrijden in de Eredivisie, 50 euro bonus! >>
